Bardzo dziękuję za wspólne wzruszenia | Wydział Zarządzania i Ekonomii Politechniki Gdańskiej

TU I TERAZ

Gdy za progiem świat się kurczy,

zauważcie, że TU i TERAZ zatrzymaliście się.

Gdy za progiem świat się kurczy,

zmierza ku kolejnej stracie –

zauważcie, że TU i TERAZ

tylko – i aż – siebie macie.

Gdy za oknem o poranku

wiosna śpiewem ptaków wita –

zauważcie, że TU i TERAZ  

czule rozkwita.

Gdy za progiem nienawiść na mnie czeka,

a zło chce, bym była mała –

zauważcie, że TU i TERAZ

jestem, byłam i będę,

mimo że pogarda moje życie zawłaszczyć chciała.

Gdy zostanę wspomnieniem,

a dzisiejsze wzruszenie przeżyje –

jego siła sprawi,

że się utrwali… i – dzięki wam – nie minie.